David Engelhard (2010) interviewt Jan ten Brug (1967).
 

Mijn naam is Jan Ten Brug. Ik woon in Leeuwarden, op de Maria Louise straat, dichtbij de Emmakade. Ik geef nog les, één of twee keer in de week, als vrijwilliger. Ik werk vooral met jongeren die problemen hebben en tijdelijk opgevangen worden in een opvangcentrum. Ik geef les in alles wat maar ter sprake komt, meestal binnen een curriculum van school. Het is begeleid onderwijs voor degenen die een mbo-opleiding volgen maar niet naar school kunnen gaan vanwege hun situatie.

Ik ben geboren in Leeuwarden, in het Diakonessenhuis, tegenover de Prinsentuin. Ik heb mijn hele leven in Leeuwarden gewoond, behalve voor perioden in Amsterdam en Groningen. Ik heb eerst kunstacademie en daarna conservatorium gedaan. Ik teken nog steeds graag en maak ook andere dingen. Ik heb drie zussen en ben de oudste.

Tijdens het lustrum ben ik raadgever. Ik was voorheen voorzitter van het Lustrum bestuur. Nu houd ik mij bezig met het middagprogramma en geef ook een les. Ik ben betrokken bij diverse activiteiten, maar leg mezelf geen verplichtingen op buiten mijn vaste rooster om.

Ik heb altijd gezeild, tot mijn oudste dochter niet meer mee wilde. Ik heb nog wel een skiff, een smalle, lange roeiboot. Er waren vroeger dagen gereserveerd voor ijsvrij, maar als docent heb ik meegemaakt dat de school een week dicht was vanwege het weer.

Ik werd door mijn oud-rector gevraagd om muziekles te geven op het gymnasium nadat de vorige leraar met pensioen ging. In mijn tijd op het gymnasium maakten we onze eigen afleiding; er waren geen smartphones of apparaten. Ik tekende veel, zowel in de klas als thuis.

Ik ben ook actief geweest in het toneelspelen, met name tijdens de Grote Vijf, een jaarlijks toneelevenement op school. Daarnaast was ik penningmeester van de LGC, een leerlingenclub die feesten organiseerde in zaaltjes door de stad. Ik heb de leerlingen altijd aangemoedigd om van hun laatste avond een mooie herinnering te maken en heb groep 8-leerlingen verteld dat het gymnasium een school is waar veel rekening met de leerlingen wordt gehouden.

Het gymnasium is de meest idiote, mooiste school van de wereld. Ik heb jarenlang voorlichting moeten geven over de school. Wat zei ik dan? Nou, dat vind ik eigenlijk nog steeds. Ik weet niet of het veranderd is, maar in ieder geval in mijn tijd. Het is een school waar heel veel rekening met leerlingen gehouden wordt. Waar leerlingen gewoon de baas zijn. Het is de school van leerlingen en niet van docenten. Je moet het gevoel hebben dat er naar je wordt geluisterd… en dat je de ruimte krijgt om interesses te ontwikkelen.  Want je moet toch uiteindelijk een baan gaan kiezen later. Hoe eerder je weet wat bij je past hoe beter het is.